program-leap

Program dietetyczny Leap

Lifestyle Eating And Performance!

Proponujemy Państwu Program LEAP oparty o TEST MRT – idealny sposób na walkę z chorobami, których przyczyną jest nadwrażliwość pokarmowa.

Czy jedzenie pogarsza Twoje samopoczucie? Czy cierpisz na uporczywe dolegliwości, których nie możesz się pozbyć? Czy odnosisz wrażenie, że leki, które bierzesz nie zwalczają przyczyn choroby?

Czytaj więcej

Jeśli tak, oto parę istotnych faktów, o których powinno się wiedzieć:

  • Badania medyczne wykazały, że żywność oraz dodatki do żywności mogą być odpowiedzialne za szereg dolegliwości i problemów zdrowotnych
  • Jeżeli Twoja dieta jest przyczyną choroby, stosowane przez Ciebie leki mogą tylko maskować objawy, a nie działać na podłoże Twoich problemów. Co więcej, wiele leków ma działanie uboczne, które może prowadzić do kolejnych dolegliwości
  • Jeżeli podejrzewasz, że to właśnie dieta może być przyczyną Twoich codziennych problemów, to pamiętaj, że nawet bardzo kosztowne leczenie nie zawsze przyniesie spodziewane efekty
Rezerwuj online

Problem, aż nazbyt częsty

Miliony ludzi cierpią na nadwrażliwość pokarmową. Dolegliwości takie jak: migreny i bóle głowy, zespół jelita nadwrażliwego, biegunki, zgaga/refluks, fibromialgia, artretyzm, bóle stawów, bóle mięśni, wahania wagi ciała, chroniczne zmęczenie, przewlekłe zapalenie zatok, bezsenność, wykwity skórne, brak klarowności myślenia i wiele innych nieprzyjemnych i przewlekłych problemów zdrowotnych często jest wynikiem reakcji immunologicznej na jedzenie, które spożywamy.

Czytaj więcej
Nawet tak zwane „zdrowe” produkty takie jak łosoś, kurczak, jabłka czy czosnek mogą wywołać symptomy u osób wrażliwych. Osoba cierpiąca na nadwrażliwość pokarmową powinna w pierwszej kolejności ustalić, które pokarmy i dodatki do żywności powodują reakcje. W przeszłości z kilku powodów było to trudne do zrobienia:
Reakcje pokarmowe mogą wystąpić z wielogodzinnym, a nawet kilkudniowym opóźnieniem
Nawet jeśli podejrzewasz, że cierpisz na nadwrażliwość pokarmową, czy spodziewałbyś się, że ból głowy, który odczuwasz teraz jest skutkiem tego, co zjadłeś wczoraj?
Często stopień reakcji zależy od dawki spożytego pokarmu. Oznacza to, że małe lub średnie ilości substancji reaktywnych mogą nie spowodować zauważalnych objawów, natomiast reakcja wystąpi dopiero po zjedzeniu dużej ilości danego pokarmu. Podobnie po spożyciu średnich porcji 2 lub 3 reaktywnych produktów mogą wystąpić symptomy, które nie wystąpiłyby przy spożyciu tylko jednego z tych pokarmów
U osób z nadwrażliwością pokarmową te same symptomy mogą wreszcie być spowodowane różnymi pokarmami i zazwyczaj jest ich kilka, nie 1 lub 2
leap-dieta
badanie-dieta

Rozsmakuj się w życiu na nowo

– doświadcz zmiany z Programem LEAP

Oprócz powyższego, najczęściej stosowane do wykrywania nadwrażliwości pokarmowych badanie krwi (ELISA IgG) może wykazać tylko jeden i do tego nienajważniejszy rodzaj reakcji (typ 3, który obejmuje tylko 25% wszystkich reakcji na pokarmy).

Czytaj więcej
Ponadto określanie reakcji typu IgG nie pozwala na zbadanie nadwrażliwości na chemikalia zawarte w pokarmach. Dlatego program LEAP®, który przezwycięża te kłopotliwe przeszkody diagnostyczne, jest programem szczególnym. LEAP obejmuje opatentowane badanie krwi MRT (ang. Mediator Release Test®), które uwzględnia typ 3 i częściej występujący typ 4 opóźnionych reakcji alergicznych. MRT wykrywa też nadwrażliwość na chemiczne dodatki do produktów spożywczych. Oznacza to szybką i pełniejszą pomoc dla tych, którzy poddadzą się badaniu MRT. Niezależne badania naukowe potwierdziły, że MRT jest najdokładniejszym i najbardziej wszechstronnym testem na nadwrażliwość na pokarmy i dodatki do żywności.
Osoby, które potrzebują dodatkowe wsparcia poza samym testem, mogą skorzystać z porad dietetyka lub lekarza, którzy dodatkowo określą Typ Metaboliczny. Oznacza to, że Twoja dieta będzie nie tylko wolna od szkodliwych dla Ciebie produktów i chemikaliów, ale również dobrana do Typu Metabolicznego Twojego ciała.
Stosowanie programu LEAP pozwala uwolnić tysiące ludzi w Polsce i na świecie od symptomów, które kiedyś wydawały się być nieodłączną częścią życia człowieka. Nawet sportowcy światowego formatu stosowali LEAP w celu osiągnięcia jeszcze lepszych wyników.
Uzyskaj pomoc
Czytaj Więcej

Tło hormonalne

Ponieważ trądzik nie występuje w człowieka przed pojawianiem się w jego organizmie hormonów płciowych mamy pewność, że przyczyna powstawania trądziku ma tło hormonalne.

Nie chodzi tu o ilość hormonów, ale o to, w jaki sposób hormony, które ilościowo są w normie, działają na gruczoł łojowy. Mówiąc więc o podłożu hormonalnym trądziku nie mamy na myśli ilościowych zaburzeń hormonalnych, ale genetycznie uwarunkowaną ilość 5-alfa reduktazy oraz miejscową nadwrażliwość mieszka na działanie hormonów androgenowych DHT. Im więcej jest 5-alfa reduktazy oraz im jest ona aktywniejsza (a jest to cecha genetyczna) tym więcej jest DHT – stąd silniejszy wpływ na rogowacenie, wydzielanie łoju i powstawanie zmian skórnych.

Jakkolwiek jednak, badania hormonalne przy leczeniu trądziku nie są standardem. W diagnostyce dermatologicznej robi się je wyjątkowo, jeśli istnieją jakieś dodatkowe symptomy świadczące o problemach hormonalnych, takie jak: zaburzenia miesiączkowania, nadmierne owłosienie łonowe lub na twarzy, wypadanie włosów czy brak postępów w leczeniu.

Wydzielanie łoju hamują estrogeny i związki o działaniu zbliżonym do estrogenów. Właśnie dlatego leczenie antykoncepcyjne z dużą dawką estrogenów ma korzystny wpływ na skórę.

Nawet miejscowe podawanie estrogenów zmniejsza wydzielanie łoju. Niestety, zależnie od wrażliwości receptorów estrogenowych w mieszkach włosowych podawanie estrogenów nie zawsze ma pozytywny wpływ na przebieg zmian trądzikowych – zależne jest to od naszych indywidualnych, genetycznych uwarunkowań.

Tło zatkanych porów

Zatkane pory to zablokowane ujścia gruczołu włosowo-łojowego. Nadmierny przerost naskórka w ujściu mieszka na powierzchnię skóry, związany zwykle z nieprawidłowym złuszczaniem martwych komórek, jest punktem pierwotnym w powstawaniu zmian trądzikowych czyli tzw. mikrozaskórników.

Te zmiany nie są widoczne gołym okiem, ale są kluczowe dla dalszych przemian. Dlatego leczenie nie może być ograniczone tylko do widocznych zmian chorobowych, ale powinno obejmować całą skórę, gdzie istnieje tendencja do zmian.

Zatkanie ujścia gruczołu łojowego przez masy rogowe ogranicza dostęp tlenu do środka tego mikronarządu, co tworzy idealne środowisko do rozwoju bakterii p. acnes. Bakterie rozwijają się i powodują dalszą reakcję zapalną.

Tło polekowe

Niektóre leki mogą wyzwolić trądzik, ale nie jest to trądzik zwykły. Na przykład zatrucie organizmu związkami chlorowcowymi oprócz ciężkich obrażeń narządowych może doprowadzić do ciężkich zmian trądzikowych.

Kortykosterydy zarówno podawane doustnie jak i miejscowo mogą być przyczyną zmian przypominających trądzik. Podobnie spożywanie substancji anabolicznych, które powodują rozwój masy mięśniowej może spowodować nagły wysiew zmian trądzikowych.

Jak pielęgnować skórę?

Do leczenia miejscowego należy dołączyć właściwą pielęgnację skóry trądzikowej i ochronę przed słońcem (leki przeciw-trądzikowe zwiększają wrażliwość na słońce). Pielęgnacja skóry i dobór profesjonalnych kosmetyków zawsze powinny być uzgodnione z lekarzem dermatologiem lub przynajmniej skonsultowane z farmaceutą.

Prawidłowa, zalecana pielęgnacja skóry:

  • Demakijaż
  • Mycie skóry żelem myjącym dopasowanym do stopnia natłuszczenia i wysuszenia skóry, jej wrażliwości i unaczynienia
  • 2x w tygodniu stosowanie peelingów złuszczających (drobnoziarnistych lub enzymatycznych)
  • Stosowanie preparatów nawilżających w celu przeciwdziałania nadmiernemu wysuszeniu skóry przez preparaty lecznicze

Nie ma przeciwwskazań do wykonywania makijażu oraz stosowania sztyftów korygujących. – Ponadto nowoczesne dermokosmetyczne podkłady, pudry i sztyfty mają działanie zmniejszające wydzielanie łoju i nadają skórze matowy wygląd. Mają działanie ściągające, gojące i łagodzące, często hamują rozwój dodatkowej flory bakteryjnej.

Bardzo ważne są zabiegi w gabinecie medycyny estetycznej, które opróżniają zawartość czopa rogowego, a tym samym ograniczają stany zapalne, zmniejszają wydzielanie łoju, ograniczają rozwój p. acnes, likwidują przebarwienia, blizny i inne powikłania.

Najczęściej stosowane i rekomendowane w leczeniu trądziku są peelingi chemiczne lub medyczne połączone z mechanicznym usuwaniem zaskórników. Zabiegi te polegają na stosowaniu różnych substancji chemicznych, które zmniejszają spójność korneocytów i zapobiegają tworzeniu czopa rogowego. Mają działanie sebostatyczne, antyseptyczne i rozjaśniające, powodują złuszczanie, a następnie regenerację naskórka, ograniczając w ten sposób powikłania. Jedynym warunkiem jest wcześniejsze przygotowanie skóry lekami miejscowymi lub doustnymi.

Tło łojotokowe

Wśród przyczyn trądziku ważną rolę odgrywa tło łojotokowe. Przyczyną nie jest tylko ilość łoju, ale również jego skład.

Czasem trądzik dotyczy części skóry człowieka, która z natury jest sucha lub bardzo sucha. Na skutek nieprawidłowego rogowacenia naskórka może dojść do łojotoku zamkniętego we wnętrzu zatkanych gruczołów łojowych, a to znowu rozpoczyna całą kaskadę przemian.

Tło bakteryjne

Liczebność populacji p. acnes jest proporcjonalna do ilości produkowanego łoju. U nastolatków z trądzikiem stwierdza się większą produkcję łoju, co w konsekwencji oznacza większą kolonizację p. acnes.

Bakterie te produkują czynniki zaangażowane w rozwój stanu zapalanego. Od wrodzonej zdolności odpowiedzi immunologicznej organizmu człowieka na te czynniki zależy to czy wystąpi stan zapalny i jaki będzie miał rozmiar.

Nadwrażliwość dziedziczna układu odpornościowego na p. acnes jest odpowiedzialna za rozpoczęcie i rozwój zmian trądzikowych, a nie konkretnie ilość p. acnes. Bakterie te również pełnią funkcję ochronną – kwasy tłuszczowe produkowane przez p. acnes hamują rozwój infekcji wywołanej przez paciorkowce grupy A.

Tło kosmetyczne

Kosmetyki, zwłaszcza kolorowe, mogą nasilać rogowacenie w ujściach gruczołów łojowych, dlatego należy wybierać takie kosmetyki lub dermokosmetyki, które nie mają działania komedogennego, czyli zaskórnikotwórczego.

Rekomendowane jest używanie polecanych przez dermatologów kosmetyków i dermokosmetyków, które mogą wspomagać leczenie trądziku lub łagodzić jego objawy.

Dostępne metody leczenia

Istnieje szereg metod leczenia trądziku opartych o różne strategie, ustalone przez międzynarodowe grupy ekspertów, ale niestety każdy trądzik jest trochę inny i każdy pacjent powinien być indywidualnie konsultowany.

Każdy sposób leczenia nawet jeśli przyniesie krótką poprawę, musi być stosowany w oparciu o wielomiesięczne lub nawet wieloletnie postępowanie podtrzymujące.

Zależnie od postaci i nasilenia trądziku stosujemy leczenie miejscowe, ogólne i fizykalne, a często łączymy je w jedną terapię.

Leczenie miejscowe: Powinno obejmować wszystkie przyczyny etiopatogenetyczne, dlatego stosuje się przy nim jednocześnie kilka leków:

  • Retinoidy – Hamują tworzenie zaskórników i wydzielanie łoju, przez co ograniczają stan zapalny. Mogą powodować podrażnienia skóry, dlatego w przypadku cery wrażliwej należy je łączyć z kremami nawilżającymi o lekkiej konsystencji.
  • Kwas azelainowy – Działa przeciwbakteryjnie, hamuje melanogenezę zwalczając przebarwienia pozapalne.
  • Nadtlenek benzoilu – Działa na bakterie i zapobiega lekooporności na antybiotyki, ma działanie złuszczające, które głęboko oczyszcza pory. Chroni przed bakteriami gronkowca oraz drożdżakami. Niestety, często doprowadza do podrażnień.
  • Antybiotyki – Antybiotyki stosujemy tylko, gdy pojawiają się stany zapalne, nigdy w monoterapii, zawsze razem z retinolami, nadtlenkiem benzoilu lub kwasem azelainowym. Nie można stosować antybiotyków przewlekle w celu zapobiegnięcia nawrotom.

Leczenie ogólne:

  • Antybiotyki – Antybiotyki stosujemy przy znacznie nasilonym trądziku lub przy nietolerancji leków miejscowych. Nie należy stosować ich powyżej sześciu miesięcy, ale za krótkie stosowanie leku także nie jest wskazane – minimum to szesnaście tygodni /doksycyklina, limecyklina, tetracyklina.
  • Leki hormonalne – Ta metoda leczenia dotyczy wyłącznie kobiet, które mają zmiany hormonalne udokumentowane odpowiednimi badaniami. W leczeniu hormonalnym stosuje się także tabletki antykoncepcyjne, Nie leczą one trądziku, ale w czasie ich stosowania zmniejszają jego objawy. Rezultaty stosowania leków hormonalnych pojawiają się po 2-3 miesiącach, niestety nie wszyscy są podatni na tę metodę leczenia.
  • Izotretinoina doustna – Jest stosowana w leczeniu trądziku od roku 1979, dzięki czemu doskonale znamy jej działanie na organizm. Izotretinoina działa na wszystkie czynniki etiopatogenetyczne: zmniejsza istotnie rozmiar gruczołów łojowych i produkcję łoju, normalizuje rogowacenie mieszków, zapobiega rozwojowi zaskórników i mikrozaskórników, a także wywierając bezpośrednią aktywność przeciwzapalną, hamuje rozwój bakterii. Obecnie izotretinoina doustna stanowi najbardziej skuteczną metodę leczenia trądziku, z odnotowanym wskaźnikiem remisji u ponad 80% pacjentów.

Najczęstsze scenariusze wizyty u dermatologa

  • Nic nie pomaga – Do dermatologa przychodzi zdesperowany pacjent, gdzieś między 12, 16, a nawet 40 rokiem życia. Jest zrozpaczony, ponieważ leczył się na trądzik, jednak bez efektów. Stosował już wszystko, wie z sieci że nie ma juz więcej preparatów, których może spróbować, wydał mnóstwo pieniędzy, chodził od lekarza do lekarza, a trądzik jak był, tak jest.
  • Gdzie tkwi błąd? – Mając 14, 15, czy 24 lata nie można mówić o trądziku w czasie przeszłym. Trądzik minie dopiero, kiedy minie tendencja do jego występowania. W tym czasie należy konsekwentnie go leczyć zgodnie z zaleceniami dermatologa. Dermatolog zazwyczaj zaleca kuracje skojarzone, to znaczy przepisuje więcej niż jeden lek do stosowania w tym samym czasie. Każdy z leków działa na jeden z czynników powodujących występowanie trądziku. Należy więc dokładnie stosować się do zaleceń i zażywać leki według wskazań – tylko wtedy mamy szansą na pokonanie objawów choroby lub nawet jej całkowite wyleczenie. Leczenie trądziku jest długotrwałe i nie można przerywać terapii samodzielnie. To zalecenie dotyczy każdego leczenia, ale w przypadku choroby przewlekłej tym bardziej istotne jest, by nie poddawać się mimo początkowego braku efektów. Kolejny lekarz nie jest następną szansą na wyleczenie trądziku. Zmiana lekarza wiąże się zazwyczaj z przerwaniem podjętego leczenia, co prowadzi do nawrotu zmian chorobowych. Właśnie dlatego, jeżeli pojawia się zamiar konsultacji u innego niż dotychczas dermatologa, konieczne jest poinformowanie o dotychczasowym przebiegu leczenia i ew. popełnianych błędach.
  • To rodzinne – Dermatologa odwiedza 15-letnia dziewczyna przyprowadzona przez 40-letniego rodzica. Oboje mają trądzik. Rodzic jest zaniepokojony, że po dwóch latach leczenia problem trądziku nie zniknął.
  • Dlaczego tak jest? – Ci pacjenci posiadają genetyczną tendencję do występowania trądziku. W takiej sytuacji bardzo często potrzebne jest nie tyle leczenie, co konsekwentne zaleczanie choroby. Nie mamy wtedy wpływu na całkowite wyleczenie, ale na zapewnienie łagodniejszego przebiegu, a dzięki temu na wyeliminowanie powikłań. Taka terapia nazywana jest leczeniem objawowym. W ten sam sposób leczy się cukrzycę lub nadciśnienie, które tak samo jak trądzik mają bardzo skomplikowaną etiopatogenezę genetyczną.